Łańcuch wartości to ciąg powiązanych ze sobą faz procesu zarządzania oraz procesów wykonawczych, które odnoszą się do określonego sektora, w którym działa przedsiębiorstwo.

Sieci dostaw są rodzajem sieci gospodarczych, w których grupa niezależnych firm konkuruje i kooperuje ze sobą w celu poprawy sprawności i efektywności przepływu produktów i informacji zgodnie z oczekiwaniami klientów. Nazwa ?sieć dostaw? często jest zamiennie używana z określeniem ?zintegrowany łańcuch dostaw?.

Zagadnienie motywacji jest powszechnie znane i rozumiane, przynajmniej w ten najprostszy i praktyczny sposób. Wielu z was zapewne zdaje sobie sprawę z tego, iż osiągniecie znaczących rezultatów w pracy zależy głównej mierze od motywacji do działania. Kilkoro dodałoby jeszcze, że przydatność zawodowa pracownika jest funkcją jego klasyfikacji i motywacji. Obie te wartości muszą się wzajemnie wspomagać - wiadomo człowiek źle umotywowany jest mało przydatny dla przedsiębiorstwa, choćby nawet miałby wysokie kwalifikacje.

Koncepcja łańcucha wartości dodanej stworzona przez Michaela Portera przedstawia działalność przedsiębiorstwa jako ciąg czynności powiązanych ze sobą w logiczną całość, podejmowanych w czasie wytwarzania wyrobu finalnego lub usługi, prowadzących do uzyskania wartości dodanej. Autor wyróżnił dwa rodzaje czynności kreujących wartość: czynności podstawowe i czynności pomocnicze.

Ochrona wartości projektu wymaga poradzenia sobie z niepewnością związaną z jego realizacją i dostarczeniem rezultatów. Zarządzanie projektem ma pomóc w przekształceniu niepewnych zdarzeń i wysiłków w pewne wyniki i zobowiązania. W takim przypadku pierwotnym procesem związanym z zarządzaniem projektami powinno być zarządzanie ryzykiem.
Stąd wynika jasno, że kwestią krytyczną dla udanego zarządzania projektami i maksymalizacji wartości projektów jest wspieranie procesu zarządzania ryzykiem przez odpowiednie zdefiniowanie zakresu projektu, określenie harmonogramu i zarządzanie kosztami. Jedna z ostatnio wprowadzonych metodologii zarządzania projektami koncentruje się na zarządzaniem niepewnością i ryzykiem.

Program Office Project Standard 2007 udostępnia solidne narzędzia do zarządzania projektami, łączące użyteczność, zaawansowanie i elastyczność, aby użytkownik mógł zarządzać projektami wydajniej i efektywniej. Można pozostać na bieżąco z informacjami, kontrolować pracę, harmonogramy i finanse projektów oraz harmonizować zespoły projektów, zwiększając swoją produktywność dzięki integracji ze znanymi programami systemu Microsoft Office, zaawansowanym opcjom raportowania, a także kierowanemu planowaniu i elastycznym narzędziom.

Osiągane wyniki podczas realizacji projektu powinny być regularnie kontrolowane w celu eliminowania wszelkich odchyleń od zaplanowanych wielkości.

Odpowiednio zaplanowany przepływ informacji w zespole jest jednym z czynników warunkujących powodzenie projektu. Informacja jest obecnie niezbędna w codziennym życiu we współczesnej cywilizacji. Efektywnie zorganizowane kanały komunikacyjne, pozyskiwanie oraz przekazywanie bieżących, aktualnych informacji są kompetencjami, którymi powinna legitymować się organizacja o strukturze projektowej. Śmiało można stwierdzić, że ilość kanałów komunikacyjnych w projekcie rośnie wraz z ilością osób wchodzących w skład zespołu projektowego. Dla 3 członków projektu ilość kanałów komunikacyjnych jest niewielka i wynosi tylko 3 kanały. Dla 4 wartość ta rośnie i wynosi 6. Dla przeciętnego zespołu realizującego projekt według metodyki lekkiej, liczącego 7 osób ilość kanałów komunikacyjnych znacznie rośnie i wynosi 21. Wartości te kształtują się według wzoru (n^2-n)/2, gdzie n jest ilością osób biorących udział w procesie komunikacji. W rzeczywistości nie musi zachodzić interakcja na wszystkich kanałach, jednak może zaistnieć sytuacja, kiedy wymagania komunikacyjne mogą zdominować realizacje projektu i wywołać chaos.